Kızkardeşim, Wavin Pilsa’da birlikte çalıştığı bir küme bayan arkadaşları ile günü birlik İzmir gezisi yapacaklarını söylediklerinde ağzımdan çıkan birinci cümle “Beni de alın” oldu. 🙂 Çok keyifsiz bir günündeyim ve bu türlü bir şeye çok da gereksinimim vardı doğrusu. Sağolsunlar küme olarak benim kendilerine kaynak yapmama müsaade verdiler. 🙂 Bu ortada kendilerine de Wavinwomenteam ismini vermişler. 🙂
Bir ay öncesinden biletlerimizi aldık ve daha sonra seyahatin gününü beklemeye başladık. Açıkçası ben bir orta bilet aldığımı ve bu türlü bir seyahate katılacağımı bile unutmuştum. İşler, güçler, niyetler, planlar derken bunun heyecanını içimde bir türlü oluşturamadım. Gün gelip çattığında kızımın üç günlük ateşli rahatsızlığından çıkan yorgun bir savaşçıydım. Uykusuz, yorgun ve keyifsiz....Bazı vakitler bu türlü hissediyorsunuz maalesef. 🙁
Sabah uçağa binmeden evvel kızkardeşimle buluştuğumuzda, “Abla heyecanlı mısın?” diye sordu bana, baktım onun gözleri ışıl ışıl, pembe giyinmiş, içindeki o memnunluk yüzüne yansımış. Bense yorgun ve güya sıradan bir iş seyahatine gidiyormuşum üzere duygusuz bir durumdayım. O vakit fark ettim, olması gereken heyecanın bende olmadığını. Havaalanında seyahat kümesiyle karşılaşıp onların gücünü ve heyecanını gördüğümde güya pili biten bir cep telefonunun şarja takılması üzere hissettim kendimi. İçimde birşeyler kıpırdanmaya, olması gereken heyecanı hissetmeye başladım. Zati ben gezmeyi, keşfetmeyi çok seven biriyim. İzmir sevdalısıyım, deniz sevdalısıyım. Normalde keyifli ve heyecanlı olmam gerekiyordu aslında.
Uçağa bindiğimiz andan itibaren ne kadar keyifli saatler geçirdiğimizi anlatamam. Gezdik, eğlendik, güldük, bol bol selfie çekildik, fotoğraf çektirdik. Ben kümesi yeni tanıdım, yani bana en hoş kazanımı da yeni beşerler tanımış oldum. 🙂
İzmir elbette çok hoştu, bir orta düzgün bir yağmur yağdı ve yağmurun altında daima bir arada kordonda yürüdük. Uzun vakit olmuştu yağmurda yürümeyeli. Sırılsıklam fakat çok memnunduk. Hatta çocuklar üzere şendik 🙂
Kızlar ağasını tekrar keşfetmek çok hoştu. Vapur, Karşıyaka gezisi bir mükemmeldi. Günün sonunda uçağa bindiğimizde yorgunduk fakat yorgunluğumuzu gram dahi hissetmiyorduk. En azından ben öyleydim. 🙂
Kızkardeşim ve ben 🙂
Bu ortada iki tane de sürpriz doğum günü kutlaması yaptık. Çok keyifliydi doğrusu. Bilhassa Kümeden Betül hanım’ın kızına yaptığı sürpriz beni çok duygulandırdı. İzmir’de okuyan kızına habersiz bir kutlama yaptık. Kızı, yani sevgili Hasret, annesinin İzmir’e geleceğini ve doğum gününü kutlayacağımızı hiç bilmiyordu. Annesini ve bizleri birden karşısında gördüğünde sahiden çok şaşırdı ve duygulandı. Anne kızın sarılmalarını gördüğümde aklıma birden ailemden uzak kaldığım hasret dolu üniversite yıllarım geldi. 🙂
Tüm bunları yazıyorum zira bu bir günden ben çok şey öğrendim… Neler mi?
♥Günübirlik seyahatlerin en hoş yanı tek bir kol çantası ile gitmekmiş. Bavulsuz, yüksüz gezmek bir şahaneymiş. Pazara sarfiyat üzere İzmir’e gittim geldim diyebilirim. 🙂
♥Grup seyahatlerinin gücü sahiden çok yüksek. Gerek iş yerinde gerekse kendi özel hayatınızda bu türlü arkadaş gruplarınız varsa katiyen bu türlü seyahatler düzenleyin. 🙂
♥Kendinizi yorgun, gücü bitmiş hissediyorsanız kesinlikle seyahate çıkın. Bir gün, yarım gün hiç fark etmez lakin bir seyahate kesinlikle çıkın, gezin, keşfedin. İnanılmaz bir olumlu güç ve seratonin sağlıyor.
♥Çalıştığınız yerlerde çalışma arkadaşlarınızla böylesine seyahat kümeleri kesinlikle kurun, bence bunun sağladığı müspet güç iş yerindeki verimliliğinizi ve motivasyonunuzu da arttıracaktır. Firma idareleri ve İnsan Kaynakları sorumluları de bence bu cins tertipleri desteklemeli.
♥Bir kenti gezip görmüş olabilirsiniz fakat “Nasıl olsa ben burayı gördüm gezdim gitmeye gerek yok” demeyin. Daha evvel keşfedemediklerinizi yine keşfedebiliyorsunuz.