Akşamları uyku öncesi sohbetlerimiz vardır kızımla. Her gün yapamıyoruz lakin haftanın birkaç günü de olsa bu sohbetleri gerçekleştirmeye çalışıyoruz. Ve bu sohbetlerde kızımı yine tanımaya başlıyorum dersem de hiç abartmam aslında. Onun birtakım hususlardaki fikirlerini, en çok paha verdiği şeyleri, gün için kızdığı ya da değersiz bulduğu şeyleri bu sohbetlerde öğrenme imkanım da oluyor. Ve bir hoş yanı da onun da beni daha çok tanıması mümkün oluyor bu konuşmalarda. Bir çocuk annesini hiç tanımaz mı demeyin, inanın bana bu özel sohbetlerin yeri çok fakat çok farklı.
Dün akşamki sohbetimizin konusu ise en çok hangi cins kitapları okumayı sevdiğimiz idi. Bir müddettir birtakım kitapları eline almakta zorlandığını, okumaya başladıklarını da tam keyifle ve istekle bitirmediğini fark ettim. Bundan ötürü da bilhassa bu mevzuyu seçtim sohbette.
Önce ben anlattım ona, hangi cins kitapları sevdiğimi… Eskiye nazaran bu tercihlerimin değiştiğini de anlattım. Şaşırdı evvel, sonra kendisinden bahsetmeye başladı. En çok şiir kitaplarını sevdiğini söyledi. Aslında bu karşılığı bekliyordum zira sahiden de bir müddettir bu ilgisinin farkındaydım. Okuması için aldığım mecmualarda bile şayet şiir kısmı varsa birinci evvel orayı okumayı seçiyordu. Kitap fuarlarında en çok şiir kitapları almak istiyordu. Ve birlikte şiir okuma partileri yapıyoruz. Bir gün elektrikler kesildiğinde mum ışığında şiirler okumuştuk. Çok eğlenmiştik 🙂
Ben de onunla yine şiir okumanın keyfini yaşıyorum aslında. 🙂
Sohbetin sonuna hakikat, “Bana daha çok şiir kitabı al, bir de güldürü çeşidi olan kitaplar da olsun. Okuduğun vakit hani seni güldüren kitaplar var ya ondan” dedi kızım. “Hatta şu anda elimde okuduğum, bana okumam için verdiğin kitabı hiç beğenmedim” diye de ekledi. Şaşırdım, zira beğenmediğini hiç düşünmemiştim. “Eğer beğenmediysen okuma bence” dedim. “Ben de sevmediğim kitapları çabucak bırakıyorum, okumuyorum. Yeni bir kitaba başlıyorum”
“Gerçekten mi?”diye şaşırarak yüzüme baktı kızım. “Evet, gerçekten” dedim 🙂
“Beğenmediğin bir kitabı asla okumaya devam etme. Onu okumak için kendine vakit teşhis, bir gün tahminen de severek okuyacaksındır kimbilir“
Günün sonundaki bu sohbetle ikimiz de çok şey öğrendik aslında. Bilhassa ben çok lakin çok şey öğrendim.
