Yeni yılı karşılamaya hazırlanırken 2018’den isteklerimizi sıralamaya başladığımı görüyorum. Para, zenginlik, sevgi, memnunluk, barış, aşk ve daha pek çok şeyi gerisi gerisine sıralıyoruz. Bu en doğal hakkımız. İnsanoğlu isteme hareketini hakkıyla yerine getiren bir varlık.
2017 yılına girerken bir dilek kutusu hazırlamıştık kızımla ve içine yeni yıldan isteklerimizi yazmıştık. Her birine baktım dün, büyük bir konut, daha çok para, daha güzel bir otomobil falan da yazmışız. Bunların hiçbiri olmadı tabi. 🙂 Ancak istediğimiz memnunluk, sevgi, sıhhat,ve birkaç hayalimiz daha gerçekleşmiş. Yani aslında en kıymetlileri aslında olmuş. Bundan ötesi yok bence.
Dün gece düşündüm; 2017 yılını nasıl geçirdim, neler yaptım, neler kazandım ve neler kaybettim. İçimde kocaman bir huzur ve minnet duygusu vardı.
2018’e elimdeki sihirli dürbünle baktım, tahminen bir şeyler görebilir miyim diye. Elbette gördüklerim beni şaşırtmadı. Gördüklerim benim hayallerim ve umutlarımdı. O denli olması gerekiyordu aslında. Öbür bir mercekle bakmak istemedim.
İnsan olarak yeni yıldan isteklerimizi sıralarken en kıymetli şeyi unuttuğumuzu düşünüyorum; o da minnet ve şükran duymayı.
Ben 2018 yılına 2017 yılım için şükrederek girmek istiyorum.
Yaşadığım her bir hoş anı için,
Kazandığım yeni dostluklar için,
Gerçekleştirdiğim hayaller için,
Kaybedip aslında yerine kazandığım daha güçlü şeyler için,
Ailemle ve sevdiklerimle bir ortada olduğum için,
Yeğenlerimle doyasıya sarıldığım için, onlardan duyduğum her bir “teyze” ve “hala” sözü için,
Annemle içtiğim her bir sohbet kahvesi için,
Sonsuz Şükran ve Minnet Duyuyorum.
İçtiğim su, yediğim ekmek için,
Aldığım nefes, akıttığım her bir gözyaşı, attığım her kahkaha için,
Çocuklarla bir ortada olduğum, onların hayallerini görme ve dinleme fırsatını yakaladığım için
Evladımın kokusu için,
Sonsuz Şükran ve Minnet Duyuyorum
Okuduğum her bir kitap için,
İzlediğim her sinema için,
Yazdığım her bir söz, her bir cümle için,
Gezip gördüğüm her bir yer için,
Yaşadığım tüm “İlk“ler için,
Sonsuz Şükran ve Minnet Duyuyorum.
Şükredecek çok şey var aslında. Yazsam sayfalar alır. İçimdeki huzuru ise anlatacak tek söz bulamam, yani yazamam.
Ama biliyorum ki sonsuz bir minnetle ve şükranla yeni yıla giriyorum.
Hiç mi makûs günlerin olmadı, hiç mi kırılmadın, hiç mi sıkıntı günlerin olmadı diyeceksiniz;
Hem de nasıl oldu. Çok kırıldım, pek çok hayal kırıklıkları yaşadım. “Neden yeniden ben?” dedim birçok vakit. Ancak sonra dedim ki, “Çiğdem biliyorsun, bunlar da senin bir hayatının modülü.” Zira tüm bunların yanında öylesine hoş günler ve anlar yaşadım ki. Gerçekleşen her bir hayalim için aileme sarılıp, “bundan ötesi yok, çok mutluyum” dedim.
Hayat aslında bunlardan ibaret. Öteki bir türlüsü olamaz. Yani sakın düştüğün yerde öylesine bekleyip durma, ayağa kalk ve yine devam et, bir sonraki düşüşüne kadar süratlice koş, lakin sonra tekrar ayağa kalk.
Hayat düşmek ya da ayağa kalkmak değil, Hayat senin azmin, umudun, sevgin ve hayallerin. Öğrenme isteğin ve kendini geliştirme adımların. Geleceğe olan bakışın ve geleceği karşılayışın. Nasıl bakarsan o denli karşılarsın.
2018 yılını bu hislerle karşılıyorum işte. Şükran ve Minnetle…
Çok Şükür Allah’ım.