Adana Çocuk Kanser Derneğinden Öğrendiklerim

Geçen hafta Adana’da gerçekleşen bir toplantıda Adana Çocuk Kanser Derneği’nin sunumunu ilgiyle ve merakla dinledim. Toplantıda aldığım notları ve bende düşündürdüklerini sizlerle de paylaşmak istedim. Bildiğiniz üzere “Kanser” çabucak hemen her konuta zoraki bir konuk oluyor. Bizim meskene de son ziyareti iki yıl evvel olmuştu. Kız kardeşimin troit kanserine yakalanması ile birlikte hayatımızın seyri bir anda değişiverdi. Ameliyatlar, radyoterapi derken bir buçuk yıl uğraş ettik ve çok şükür atlattık. Birinci teşhis konduğunda, hekimimiz bize korkmamamız gerektiğini, troit kanserinin berbatın güzeli olduğunu, en kolay ve süratli tedavi edilen bir tipi olduğunu söyledi. “Kötünün İyisi” sözünü anlıyorum zira babamı akciğer kanserinden kaybettik, eşimin babasını da gırtlak kanserinden. En berbat hallerini gördüm ve biliyorum.

Sunumu izlerken her biri gözümün önünden akıp geçti. Kayıplarımız, gayretlerimiz ve yaşayarak öğrendiklerimiz…

Toplantıda Adana Çocuk Kanser Derneği’nden 3 pahalı insan, Adana Çocuk Kanseri Derneği Başkanı Celal Çelebi, Pediatrik Onkoloji Bilim kısmı Uzmanları Doç.Dr.Gülay SEZGİN ve Uz.Dr.Metin ÇİL bilgilendirme yaptı bizlere. Dernek çalışmaları, kanser, çocuk kanserleri ile ilgili genel bilgiler verdiler ve gerçekleştirdikleri projeleri anlattılar. Adana Çocuk Kanser Derneğinin temel gayesi ise, mümkün olduğunca çok sayıda hasta çocuğa ulaşarak onların erken teşhis, tedavi ve takipleri müddetince maddi ve manevi takviye sağlamak ve fizikî kuralların güzelleştirilmesine katkıda bulunup sağlıklı yetişkin olarak topluma kazandırmak.

Yapılan sunumlarla ilgili olarak her birinin ayrıntısına girersem çok uzun bir yazı olur. Lakin genel manada iştirakçileri bilinçlendiren, çok değerli konularda farkındalık yaratan sunumlardı bunlar. Kendilerine buradan teşekkür ediyorum. Çok değerli çalışmalar ve projeler gerçekleştiriyorlar.

Sunumlar sırasında Akıl-fikir Defterime aldığım notlara baktım, bilindik gerçeklerle istatistiki bilgiler aracılığıyla yine yüzleşmek çok daha çarpıcı oluyor.

Aldığım notlar ise;

*Kadınlarda en çok görülen kanser tipleri, birinci sırada Göğüs kanseri, ikinci sırada ise Tiroit kanseri geliyor. Erkeklerde ise birinci sırada Akciğer kanseri, ikinci sırada ise prostat kanseri var. Üstelik akciğer kanserinde Dünyada birinci sırada yer alan ülkeyiz.

*Çocuklarda ise en çok görülen lösemi ve ikinci sırada ise beyin kanserleri. Burada çok değerli bir konu da gündeme geldi ki benim de çok önemsediğim bir husus; Cep telefonları, bilgisayarlar vb manyetik alanlarla olan yakınlığımız. Yatak odalarımızda yanı başımızda saat alarmı olarak kullandığımız cep telefonları, Kulağımızda cep telefonu ile saatlerce konuşmamız ve kullandığımız tüm teknolojik araçlar. Bunların her birinin yaydığı manyetik bir alan var. Tahminen tek başlarına oranları çok düşük ancak uzun vadeli kullanımlarda elbette bir tesiri var.

*Sağlıklı beslenmenin ve sporun kıymeti elbette büyük, sigara ve alkolün ziyanları ise bilindik bir gerçek. Bu bilindik gerçeğe karşın bırakamadığımız alışkanlıklar ise farklı bir bahis.

*Organik beslenme notunu yazmışım defterime fakat günümüzde bunu başarabilmekte farklı bir gayret gerektiriyor. Organik eser ismi altında piyasaya sunulan eserleri güzel sorgulamak gerekiyor. Lakin anne ve babaların sağlıklı beslenme konusunda bence değerli bir farkındalığa sahip olması gerekiyor.

*Erken teşhis ismine kanserin belirtileri konusunda bilhassa şuurlu ve takipte olmak gerekiyor.

*Erken teşhis çalışmaları kapsamında yürüttükleri iki projeyi Pediatrik Onkoloji Bilim kısmı Uzmanı Doç.Dr.Gülay SEZGİN’den dinlerken çok gururlandığımı söylemek isterim. Türk bilim adamlarımızın ve bayanlarımızın da bu bahiste çok kıymetli ve başarılı çalışmaları var, buna inanın.

*Çocuk ve kanser sözü yan yana gelince insan daha bir makûs oluyor. Yakıştıramıyoruz lakin bu türlü bir gerçek de var. Kanser hastalığına yakalamış ve bu hastalıkla çaba edilen çocuklarımız için yapılan çok hoş projeler ve etkinlikler var. Ama bir değerli konu var ki, o da teknolojik altyapının gelişimine takviye olmak, gereksinim duyulan laboratuvarları kurmak ve bu mevzuda çalışmalar yürüten bilim insanlarımıza takviye sağlamak. Bence bilhassa bu mevzudaki çalışmalara takviyemizi hiç elden bırakmamak gerekiyor.

*Kanserle gayret eden ve maske takan bir çocuk gördüğünüzde lütfen bulaşıcılık konusunda bir kaygı duymayın. Çünkü kanser bulaşıcı değil. Çocuğun maske takması büsbütün kendisini müdafaa altına almak için. Zira tedavi sırasında bağışıklık sistemi zayıf düşebiliyor.

*Bir kıymetli mevzu da çocukların kanserle çabasında çok sık karşılaştıkları bir sorun, konaklama sorunu. Tedavi için kent dışından gelen ve ayakta tedavi süreçleri devam eden çocukların ve refakatçi aile üyelerinin konaklama konusunda değerli takviyeye muhtaçlığı var bu mevzuda konaklama altyapılarının oluşturulması gerekiyor. Çocuk Kanser Derneği de bu mevzuda kıymetli bir sorumluluğu üstlenerek bu çocuk ve refakatçileri için bir “Konuk evi” projesi başlatmış ve kısa müddette tamamlanması için çalışmalarını ağır bir halde sürdürmektedirler. Ve natürel ki yapılan bağışlarla sürdürülen bu çalışmalar ilgili ve hassas toplumumuzdan takviye beklemektedir.

Sağlıklı bir hayat için gereken adımları atmak ve şuurlu olmak gerekiyor.

Ama bir formda bu rahatsızlığa yakalandığımızda da yapmamız gereken sanırım en değerli şey, umudu hiç elden bırakmamak ve uğraşa sonuna kadar devam etmek.

Yorum bırakın

Scroll to Top