Özetler bir işin en hoş kısmıdır. Bir dolu şeyi bir çırpıda anlatırsınız, bu bir dolu şeyi de karşı taraf bir çırpıda anlar. Özetler dolayısı ile düzgündür. 🙂
Haftalık Annelik Özetleri de tahminen de bu türlü bir şey olacak. Bir haftanın dolu dolu, tahminen bir o kadar da bomboş, bir yandan çılgın, bir yandan sakin geçen haftasını özetlemek. Bir nevi dertleşmek ve bir nevi tahlil aramak. Ya da tahliller sunmak.
İlk haftanın, yani geçen haftanın Annelik özeti ile başlayalım ne derseniz?
Annem’in Kahvesi: Nihayetinde ben de bir çocuğum ve benim de bir annem var. Çok şükür hayatta ve her gün karşılıklı bir kahve içmek bir ortaya geliriz. Sevdiklerinizle bir ortaya gelmeyi sakın atlamayın, kaybedilen vaktin telafisi yok zira. Annemle her bir ortaya gelişimizde sohbet konusunun yüzde ellisi kızıma ilişkin oluyor. İçimde ne kadar biriktirdiğim varsa kendi anneme anlatıyorum. Bir nevi rahatlama seansı yani. 🙂 âlâ geliyor bana. Ancak düşündüm, o anne iken kendi annesi yanında yoktu, arkadaşları ile dertleşirdi. Lakin bir anne ile dertleşmenin yeri farklı galiba.. Tüm annelere sevgiler…
Odan Yarennnn! : Oda toplama savaşlarımız bu hafta da ağır geçti, kazanan tarafı açıklıyorum, hiç kimse.. Her yolu denedim, her kitabın özetini uyguladım fakat sanıyorum kendime mahsus taktikler bulmam gerekecek. Her çocuk özel ve her çocuğa başka bir kitap yazılmalı bence. İnovatif bir tahlil bulursam paylaşırım sizinle. Sizin de teklifleriniz varsa severek dinlemeye hazırım.
Açı Ölçer: Uzun vakit olmuş elime iletkiyi almayalı. Kızımın açılar ile ilgili sorularında yardımcı olurken. Özlemiş miyim derseniz evet özlemişim. Zira matematikte en sevdiğim hususlar açılardı. Tıpkı sevgiyi kızımda görebiliyor muyum emin değilim, şimdi anlamadım. O yalnızca bir an evvel ödevini bitirip oyuna dönme telaşında zira. 🙂
Yürüdüm Yürüdüm… : Çocukların sabahları okula gitmeden evvel yürümesi onların derslerindeki başarısına olumlu katkı sağlıyormuş. Bu yüzden şanslıyız galiba. Her sabah kızımla birlikte okula yürüyerek gidiyoruz. Geçenlerde, “Anne biliyor musun seninle bu yürüyüşleri seviyorum” dedi. Çocuğun okul başarısına tesirinin dışında bir annenin de yüzünde kocaman bir gülümseme yaratıyor bu okul yolu yürüyüşleri.
Kek Kokusu: Her kek yapışımda “Anne kek mi yaptın, şahane kokuyor” deyip, memnunluktan uçması ancak bir dilimi bile bitirmekte zorlanması ve beni sıkıntıdan çıkarması.. Bilemiyorum, sadece o koku için yapmaya devam mı etsem emin olamadım.
Makine Modülleri Candır.: Geçenlerde Sifigu’da ki öğrencilerimizi sanayi ziyaretine götürdük. Kızım da benimleydi. Öğrencilerin ve kızımın işletmeden çıkarken ellerindeki yedek modül numuneleri ile gülümsemelerini size anlatmam mümkün değil. Görmeniz lazımdı. 🙂 Endüstriyi keşfetmek çocuklara yeterli geldi. Akşam kızımın, makine kesimlerini ojelerinin önünde intizamla dizdiğini görünce de gülümsedim. 🙂
Yerdeki Yıldızlar : Ailecek birlikte Amir Khan’ın “Yerdeki Yıldızlar” sinemasını izledik. Tam manası ile hayran olduğumuzu söylemeliyim. Sonraki günde kızımın tekrar tek başına sineması izlemek istemesi de çok etkiledi beni. “Anne çok hoş bir filmdi” dedi. Evet, çok ancak çok hoş ve seyretmekte geç kaldığımız bir sinemaydı. Lakin sonunda izleyebildik.