Mecburi eğitime orta verilmeden Sifigu’daki
son yaratıcı müelliflik atölyemde çocuklar öykü küplerini kullanarak kendi
hikayelerini yazdılar. Aslında birinci evvel hepsinin bir ortaya gelip tek bir hikaye
oluşturmalarını istemiştim lakin bu sefer herkes kendi kıssasını yazmak istedi.
Onları kırmadım ve kendi kurgularını oluşturmalarına müsaade verdim.
O gün kümedeki tek kız öğrencim olan sevgili Nursena, “Çiğdem öğretmenim, ben şiir yazabilir miyim” diye sordu, ben de “Elbette, mükemmel olur” dedim. Ağaçlarla ilgili bir şiir yazdı hoş Nursena.:) Şiirin tamamını aşağıda sizlerle paylaşıyorum. Okurken gözlerim doldu, bilhassa yaşadığımız şu sıkıntı günlerde çok manalı bir şiir. Zira tabiata ziyan verdikçe insanoğlunun başına gelebilecek tehlikeler son bulmayacak. Bilhassa Corono Virüs hadisesinin temel nedenlerinden birinin de, ormanları yok ettikçe insanların yırtıcı hayvanlarla daha çok iç içe yaşamaya başlaması olduğunu bilim insanları daima tekrarlıyor. Bu yüzden Nursena’nın iletisi çok kıymetli.

Gruptaki başka erkek öğrencilerim de biraz daha aksiyon içerikli kıssalar yazdılar:) Coronovirüs gündemde yeni yeni yerini alırken onların da hikâyelerinde daha çok bu mevzu vardı. Daha sonrasında hoş öğrencilerim dijital ortamda Canva programını kullanmasını öğrenerek kendi öykülerinin kapak dizaynlarını da hazırladılar.

Atölyeden ayrılırken onlara bir
sözüm vardı, öykülerinin kapaklarını da çıktı alıp, onlara kıssalarını bir
çıktı olarak verecektim. Sonrasında okullar tatil olunca ve uzaktan eğitime
geçilince tekrar bir ortaya gelemedik. Kelamım baki çocuklar.
Atölyeden en çok hatırladığım şey ise birlikte çok gülmüştük ve eğlenmiştik. Kapak dizaynlarını yaparlarken de çok heyecanlıydılar. Hepsini çok özledim. Yazmaktan, üretmekten asla vazgeçmeyin sevgili çocuklar.
Benim Hoş Ağacım
Tohumum var ekerim
Fidan olur çiçeğim
Büyüyüp ağaç olacak
Ormanlar oluşacak.
Ağacım çok büyük
Çok küçüktü evvelce
Ellerime sığardı
O büyük ağacım.
Ağaçların pahasını anlayın
Dünya yok olacak
Şu halinize bakın,
Ağaçları kırın siz,
Şu ana bakın.
Sonra uyarmadın deme,
Bu hoş ağacı
Yazık demeden vurun siz
Sonra ödersiniz bedelini
Ağaç olmasın diyin siz.
Nursena Balcı
