Sherlock Holmes BBC serisinin birinci bölümünde Dr John Watson terapistine gitmiştir ve savaş dönüşü toparlanmaya çalışmaktadır. Terapistinin düzgünleşme sürecinde ona verdiği vazife görev ise blog yazmasıdır. Terapist, blog yazmasının ona güzel geleceğini söyler. Birinci vakitler hiçbir şey yazamaz Dr Watson ancak Sherlock Holmes ile tanışıp onunla olayları çözmeye başlayınca blog yazması macerası da başlar. Çözdükleri ya da çözemedikleri olayları anlatır blog yazılarında.
Başlık bulma konusunda da enteresan sahneler yaşanır dizide. Zira blog yazısı kadar başlığı da kıymetlidir. Blogunu okuyanların sayısı gitgide artar, cinayet hadiseleri, dedektiflik maceraları insanların ilgisini çeker. Gece sıfırladığı okuyucu sayma aracı sabah saatlerinde 1895 sayısını bulmuştur bile. Yani bir gecede blog yazısını okuyanların sayısı ikibinlere ulaşır.
Sherlock Holmes’un da kendi bloğu vardır ancak onun bloğu da kendi kişiliğini yansıtan yazılarla, çıkarımlarla doludur. 240 farklı sigara külünden yapılan çıkarımlar vardır örneğin. Fakat bu o kadar da ilgi çeken yazılar değildir.
Kızım Yaren 2008 yılında doğduğunda blogger olma maceram aslında büsbütün kendimle ve kızımla alakalı bir şeydi. Onunla yaşadıklarımı unutmamak istedim. Ve öteki bir sebep de kızım büyüdükçe bir gün benim satırlarımı okumaya başladıkça beni daha uygun anlayabileceğini düşündüm. Benim yazdıklarım ona bir ışık tutacaktı. Tıpkı mektuplar üzere. Ve blogum ona bırakacağım bir miras olacaktı.
Şimdi bakıyorum 9 yıldır yazıyorum. Bazen orta verdiğim periyotlar oluyor, tahminen bir hafta ya da iki hafta. Hatta ayları buluyor. Bir devir kendim için blog yazmam dışında öbür insanların da okuyabileceği yazılar yazma konusuna çok odaklandım. Biliyor musunuz, en çok da bu periyot kısır döngüye girdim. Yani hiç birşey yazamadım. Zira içimdekileri değil de dışımdakileri dikkate almaya başlamıştım. Meğer zihnimdeki ses daima yazıyordu. Lakin ben bu sesi dinlemek istemedim. En kıymetli şeyi atlamıştım, tahminen de zihnimdeki sesler dışımdakilere de esasen bir ışık olabilirdi.
Bunun farkına varmayı da Sherlock Holmes’a borçluyum ve onun sadık arkadaşına Dr John Watson’a. Onlar yazdıkça ben farkına vardım. Bu ortada seriyi izlemenizi katiyen öneririm. En uygun Sherlock Holmes serisi bence. 🙂
Şu anda gerek toplumsal medya gerekse blog dünyasına baktığımızda çok yazdığımızı görebilirsiniz. Bu ortada çok yazıyoruz fakat pek okumuyoruz; bu da işin farklı bir boyutu. Ve içerikleri de aslında diğerleri çok beğensin, çok paylaşılsın, çok like alsın diye yazıyoruz. İçimizdeki seslere çok da kulak vermiyoruz. (Genelleme dışında kalan bloglar, yazılar var elbette.)
Oysa blog yazmak çok hoş bir şey. Yani uygunlaştırıcı bir gücü var. Ve kalemin gücü de içimizdeki sesler, sözler. Her şey orada yatıyor.
Bir fuarda imza günü için bulunduğumda, yanımda genç bir müellif da vardı. Onun da birinci kitabıydı ve çok heyecanlıydı. Neler yazdın? diye sordum ona, birkaç yıl boyunca yurt dışında deneyimlediklerini anlatmış. Öğrendikleri, yaşadıkları.. Diğerleri da bilsin istedim, dedi. Bence en çok da bu türlü kalemler okunmalı. Annesi ona dayanak vermek için gelmişti ve can alıcı şey söyledi; “Çok söyledim ona, şayet kitabın aşk ile ilgili olsaydı, kitabın başlığı da bununla ilgili bir şey olsaydı daha çok satardın. Lakin artık bu türlü bir talihin yok üzere hoş kızım.”
Bir müddettir orta verdiğim blog yazılarına devam. Ancak kendi içime dönme vakti geldi ve yazılarım da içimdeki sesleri yansıtacak. Fakat bilgi içerir, ancak his bilemem. Bir anne olarak, bir mühendis olarak, bir kadın olarak çok ses var başımda. Ve bana uygun gelen şey birinci şey ise blog yazmak.
Hiç takipçiniz olmasa da hatta bilhassa takipçi sayısını umursamadan blog yazın siz de. Hiç kimse okumasın diyorsanız blogunuz defteriniz olsun, yalnızca size özel. Yada bilgisayarınızda duran bir Word belgesi. Nasıl isterseniz.
Ama yazın.
Sherlock Holmes’un Dr Whatson’a dediği üzere çok şey yazın.