Şatonun kilidini aç.
Ampul bozuldu.
Lambanın elektriği kesildi.
Ay dede gitti, el salladı
Ali gülümsedi
Hikaye bitti.
–Elif
Bu kısacık öykü, geçen hafta Adana Bilim şenliğinde, 7 yaşlarında bir öğrenci tarafından yazıldı. Şenlikteki İnovasyon ve Girişimcilik Atölye standımda hikaye küplerini eline alıp kendince öyküler üretmek isteyenler için bir defter bulundurmuştum masanın üzerinde. Yazmak isterseniz bu deftere yazın, keyifli olurum demiştim. Kalabalık sırasında kimi kıssaların yazılmasına şahit olamadım lakin meskene gidip defteri elime aldığımda pek çok kıssa yazıldığını görüp keyifli olmuştum. Üstte paylaştığım da bunlardan biri. Bazen kısacık cümleler çok şey söz edebilir bir öykü içinde. Bu kısacık öykünün içinde de çok özel şeyler var, buna eminim.
2018 yılında da kendi öykülerimizi yaşadık. Kıymet kattıklarımız, öğrendiklerimiz, paylaştıklarımız, unuttuklarımız, kalbimize gömdüklerimiz, kırdıklarımız, kırıldıklarımız… Hepsi bedelli, buna inanın.
Hayatımızda tıpkı küçük Elif’in hikâyesinde olduğu üzere, bozulan ampuller de vardı, elektriği kesilen lambalar da 🙂 El sallayıp giden ay dedelerimiz de oldu mutlaka… Lakin eminim ki bir gün geldi güneş, “merhaba” dedi hepimize.
Ali üzere gülümseyenler, güneş üzere hayatımıza ışık ve sıcaklık kattı.
Önemli olan kıssaların sonunu gülümseyerek bitirmek değil; bir sonraki hikâyeye gülümseyerek başlamak.
Yeni Yılın kıssalarına siz de gülümseyerek başlayın…
